LoginRegister

സ്നേഹവെളിച്ചമായ് ഹന്ന

ഫഖ്റുദ്ധീന്‍ പന്താവൂര്‍

Feed Back

ഇത്രമേല്‍ അവഗണിക്കപ്പെടുകയും നൊമ്പരപ്പെടുകയും ചെയ്തൊരു ജീവിതമുണ്ടാവുമോ. കാണുന്നോരെല്ലാം പ്രേതമെന്നും പേടിയാണെന്നും പറഞ്ഞ് അകറ്റിനിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ആ കുഞ്ഞു മനസ് എന്തുമാത്രം സങ്കടപ്പെട്ടുകാണും. അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ അമ്മ ആശ്വസിപ്പിക്കുമായിരുന്നു, നാളെ നിനക്ക് വേണ്ടി അവര്‍ കയ്യടിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ്.
ജന്മനാ കാഴ്ച പ്രശ്നങ്ങളുള്ള ഹന്ന ഇന്ന് ഒരു മോട്ടിവേഷണല്‍ സ്പീക്കറാണ്. കൊറോണക്കാലത്ത് അവര്‍ ഒത്തിരി പേര്‍ക്ക് ആശ്വാസമേകിയിട്ടുണ്ട്. പാട്ടുപാടി ലോക്ക്ഡൗണ്‍ കാലത്തെ ആനന്ദകരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. വാക്കുകളാല്‍ ധൈര്യം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. പെരുമ്പാവൂരുകാരനായ സൈമണിന്‍റെയും തൃശൂര്‍ സ്വദേശി ലിജയുടെയും മൂത്ത മകളാണ് ഹന്ന ആലീസ് സൈമണ്‍ എന്ന പതിനഞ്ചുകാരി. മോട്ടിവേഷണല്‍ സ്പീക്കര്‍ മാത്രമല്ല, സംഗീതരചന, പാട്ടുകാരി, സംഗീതസംവിധാനം, കഥയെഴുത്ത്... ഇങ്ങനെ തന്‍റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് ജീവിക്കുകയാണ് ഹന്ന. കാക്കനാട് രാജഗിരി സ്കൂളിലെ പത്താം ക്ലാസുകാരിയാണ് ഹന്ന. ഈ മിടുക്കിയുടെ വാക്കുകള്‍ സമ്മാനിച്ച ധൈര്യത്തില്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയവര്‍ നിരവധി. ജനിച്ചനാള്‍ തൊട്ട് ഹന്നക്ക് കാഴ്ചയില്ല. മൈക്രോഫ്താല്‍മിയ എന്നാണ് രോഗത്തിന്‍റെ പേര്. അമ്മയും അപ്പയും കുറെ ചികിത്സിച്ചെങ്കിലും കാഴ്ച കിട്ടിയില്ല. നാല് വയസ്സുവരെ ഒറ്റപ്പെടല്‍ ഒന്നും തന്നെ അറിയാതെയാണ് ഹന്ന വളര്‍ന്നത്. സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയ മുതലാണ് ഒറ്റപ്പെടുത്തലിന്‍റെ ഭീകരത ഹന്ന അറിഞ്ഞുതുടങ്ങിയത്.
മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്ക് ഹന്നയെ കാണുമ്പോള്‍ പേടിയാകുമായിരുന്നു, പ്രേതം എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് കളിയാക്കുമായിരുന്നു. ഹന്നയെ കാണുമ്പോള്‍ തന്നെ കുഞ്ഞുകുട്ടികള്‍ കരയും. കളിക്കാന്‍ ഹന്നയെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. താങ്ങായി നിന്നത് അപ്പയും അമ്മയും മാത്രം. അമ്മ തന്നെയായിരുന്നു ഹന്നയുടെ പ്രചോദനം. ചെറുപ്പത്തില്‍ ആരും കളിക്കാന്‍ കൂടെ കൂട്ടുന്നില്ല എന്ന സങ്കടം മാറ്റാനായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചത് തനിക്കൊരു അനിയനെ കിട്ടണെ എന്നാണ്. അങ്ങനെയാണ് ഹനോക്കിനെയും ഡാനിയേലിനെയും കിട്ടിയതെന്നും ഹന്ന പറയുന്നു. അങ്ങനെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ഹന്നയോട് പറഞ്ഞതും അമ്മ തന്നെയാണ്. ലിജ സൈമണ്‍ എന്ന തൃശ്ശൂര്‍കാരി മകള്‍ക്ക് കാഴ്ചശക്തിയില്ലെന്ന അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തളര്‍ന്നുപോവുകയല്ല ചെയ്തത്. മകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ബ്രെയില്‍ ലിപി പഠിച്ചെടുത്ത ഈ അമ്മ 'നീ എന്‍റെ സ്പെഷ്യല്‍ ചൈല്‍ഡ് ഒന്നുമല്ല, ഹാനോക്കിനെയും ഡാനിയേലിനെയും പോലെത്തന്നെയാണ് നീയും' എന്ന് മകളെ എപ്പോഴും ഓര്‍മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മോട്ടിവേഷണല്‍ ക്ലാസുകള്‍ക്ക് മകളെയും കൂട്ടുപോകും ലിജ. അമ്മ തന്നെയാണ് ഹന്നയെ പഠിപ്പിച്ചത്. അപ്പസൈമണ്‍ സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തില്‍ ലീഗല്‍ അഡ്വൈസര്‍ ആണ്. എറണാകുളത്തെ കലൂര്‍ ആണ് ഇപ്പോള്‍ കുടുംബം താമസിക്കുന്നത്. കുഞ്ഞുനാളില്‍ ഹന്നക്ക് സ്പോര്‍ട്സ് വളരെയധികം ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം സ്കൂളിലെ ഗ്രൗണ്ടില്‍ അച്ഛന്‍റെയും അമ്മയുടെയും കൈ പിടിച്ച് ഹന്ന ഓടി. അപ്പയുമായി ബാറ്റ്മിന്‍റനും കളിക്കുമായിരുന്നു. അപ്പ ഷട്ടില്‍ കോക്ക് ഹന്നയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇട്ടുതന്നതിന് ശേഷം പറയും , അപ്പോള്‍ അത് അടിക്കാന്‍ ഹന്നക്ക് പറ്റുമായിരുന്നു. എന്ത് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ കൊണ്ട് അത് പറ്റില്ല എന്നവര്‍ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല- ഹന്ന പറയുന്നു.
ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും കളിയാക്കലുകളുടെയും ഇടയില്‍ ഹന്ന ഇന്നും മറക്കാതെ ഓര്‍ത്തുവെക്കുന്ന ചില വ്യക്തികള്‍ ഉണ്ട്. ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ഫാത്തിമയെ ഹന്ന ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. പി ടി പീരിഡില്‍ എല്ലാവരും കളിക്കാന്‍ പോകാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഹന്നയെ മാത്രം ടീച്ചര്‍ മാറ്റി നിര്‍ത്തി. അവളെ പോകാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല. അന്ന് കുഞ്ഞു ഹന്ന വളരെയധികം വിഷമിച്ചു. അന്ന് ഫാത്തിമ ഹന്നയോട് പറഞ്ഞു, 'ഹന്നാ.. സാരമില്ല. ഞാന്‍ കണ്ടു. ഹന്ന മാത്രം ഒറ്റക്ക് ഇരുന്നത്... ബാക്കി എല്ലാവരും കളിക്കുന്നതും'. ആ ടീച്ചറിന് തോന്നാത്ത വികാരം ആയിരുന്നു അന്ന് ഹന്ന ആ ആറുവയസ്സുകാരിയില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത്. മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ സ്കൂളിലെ ഒരു ഓണാഘോഷത്തിന് ഗൗരി ഹന്നയുടെ കൈ പിടിച്ച് നടന്നത് ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്. സാധാരണ സ്കൂളിലെ ആഘോഷ ദിവസങ്ങളില്‍ എല്ലാവരും കൈയൊക്കെ വിട്ട് ഓടി പോകുന്നതായിരുന്നു പതിവ്. ഹന്ന ഒരിടത്ത് ഒറ്റക്ക് സങ്കടത്തോടെ നില്‍ക്കും. എന്നാല്‍ ഗൗരി മാത്രം ഹന്നയുടെ കൈ പിടിച്ച് നടന്നു. അന്ന് അവള്‍ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ ഓരോന്നും ഹന്നക്കും വിവരിച്ചുകൊടുത്തു. ആ ചെറുപ്രായത്തില്‍ അത്രയും കരുതല്‍ കാണിച്ചത് ഹന്നയില്‍ വലിയ സ്വാധീനമുണ്ടാക്കി.
ഇപ്പോള്‍ഹന്നക്ക് 15 വയസായി. ഈ പ്രായത്തില്‍ അത്തരം കളിയാക്കലുകള്‍ ഹന്ന കേള്‍ക്കാറില്ല. ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കളുണ്ട് ഇപ്പോള്‍. മറ്റ് കുട്ടികളെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ അവര്‍ ഹന്നയെയും കളിയാക്കും. അവള്‍ക്കത് ഇഷ്ടമാണ്. അവര്‍ അവളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയിട്ടില്ല എന്നതിലാണ് ഹന്നയുടെ സന്തോഷം. മൂന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴുള്ള ഒരനുഭവം ഹന്ന ഇങ്ങനെ പങ്കുവെച്ചു. 'പബ്ലിക് സ്പീക്കിങിന്‍റെ ഒരു ക്ലാസ്സുണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ പാട്ടുകള്‍ എഴുതി തുടങ്ങിയതാണ് എല്ലാത്തിനും തുടക്കം. പാട്ടിനോട് എനിക്ക് ചെറുപ്പം മുതലേ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാകും കുട്ടിക്കാലം തൊട്ട് എന്നെ പാട്ടു ക്ലാസിലൊക്കെ അയച്ചത്. അപ്പയാണ് പാട്ടെഴുതാനുള്ള കാരണം. കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോള്‍ അപ്പ എനിക്ക് കുറേ കഥകള്‍ പറഞ്ഞുതരുമായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാന്‍ കുറച്ച് വലുതായതില്‍ പിന്നെയാണ് പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു തന്നിരുന്നത്. എന്നിട്ട് എന്തൊക്കെ അപ്പ വായിച്ചുതരുമായിരുന്നു. സ്വയം വായിക്കാന്‍ പഠിച്ചതോടെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്തു തരാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പ ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചു തന്നത് കേട്ടാണ് തന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ നന്നായത്. അങ്ങനെയാണ് ഇംഗ്ലിഷില്‍ പാട്ടെഴുതാനും സാധിച്ചത്.
ഞാന്‍ എഴുതിയ ഒരു പാട്ട് ഞങ്ങളുടെ പള്ളികളിലുള്ള വെക്കേഷന്‍ ബൈബിള്‍ സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ എന്നെ വിളിച്ചു. ആ പാട്ട് പഠിപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം എന്‍റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ഞാന്‍ അവരോട് സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് ഞാനൊരു സദസ്സില്‍ നിന്നു സംസാരിക്കാന്‍ പോലും തുടങ്ങുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് മോട്ടിവേഷണല്‍ സ്പീക്കിങ് തുടങ്ങിയതും പല പരിപാടികള്‍ക്കും ക്ഷണം ലഭിച്ചു തുടങ്ങിയതും. കരുത്തോടെ നില്‍ക്കണം, 'യു ആര്‍ എ ഫൈറ്റര്‍' - ഇതൊക്കെയാണ് ഹന്നക്ക് എല്ലാവരോടും പറയാറുള്ളത്. എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തില്‍ പ്രതിസന്ധികള്‍ ഉണ്ടാകും. കൊറോണയും ലോക്ക്ഡൗണും എല്ലാവരുടെ ജീവിതത്തിലും തകര്‍ച്ചകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ജീവിതത്തില്‍ വിജയിച്ച, പണക്കാരായ, പാവങ്ങളായ, സാധാരണക്കാരായ ഏതൊരാള്‍ക്കും ഇതൊക്കെ അതിജീവിക്കേണ്ടിയും വരും. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പ്രശ്നങ്ങളെ ഭയന്ന് ഓടിയൊളിക്കാം, അല്ലെങ്കില്‍ അതിനോട് പോരാടി വിജയിക്കാം. പോരാടാനുള്ള ധൈര്യം കാണിച്ചാല്‍ മാത്രമേ വിജയങ്ങളിലെത്താനാകൂ ഇതാണ് പുടവയിലെ വായനക്കാര്‍ക്ക് ഹന്നക്ക് നല്‍കാനുള്ള സന്ദേശം. പഠിച്ച് സൈക്കോളജിസ്റ്റാകണം, അമേരിക്കയില്‍ പഠിക്കാന്‍ പോകണം ഇതൊക്കെയാണ് ഈ പതിനഞ്ചുകാരിയുടെ സ്വപ്നം. കൊറോണക്കാലമൊന്നും തന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെ തകര്‍ത്തിട്ടില്ലെന്ന് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഹന്ന പറയുന്നു. .

Articles

categories
categories
കൂടുതൽ പംക്തികൾ
Back to Top