LoginRegister

ഒറ്റപ്പെട്ടവരുടെ കവിത

നജ്ല പുളിക്കല്‍

Feed Back

പൂമ്പാറ്റ

ഈ രാവിനപ്പുറത്തേക്കീ - യിതളുകള്‍ വിരിഞ്ഞീടുകില്ല തന്നെ മധു നിറച്ചു ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നതൊക്കെയും ശലഭമേ നിനക്ക് വേണ്ടി ഭുജിച്ചു കൊള്‍ക അവസാന ഭോജനം പൂവ്

മലരേ അറിഞ്ഞിടുന്നു ഞാന്‍ ക്ഷണികമാം ജീവന്‍റെ കദനങ്ങള്‍ ഒരു രാവിരുണ്ടു വെളുത്തീടുകില്‍ നിദ്ര വെടിയുകയില്ലെന്‍റെ കണ്‍കളും

പാതി സ്വപ്നം ബാക്കിയാകയാല്‍ ദേഹി വിട ചൊല്ലി ഇതളടര്‍ന്നാലും ചിതല്‍ പിടിക്കില്ല പക്ഷങ്ങളില്‍...

Articles

categories
categories
കൂടുതൽ പംക്തികൾ
Back to Top